آیا محصولات TPE به دلیل خود مواد به راحتی کثیف می شوند؟

در استفاده روزمره، بسیاری از مصرف کنندگان و تولیدکنندگان متوجه شده اند که سطوح محصولات TPE تمایل به جذب گرد و غبار، نشان دادن اثر انگشت و لکه دار شدن با روغن دارند و تمیز کردن آنها دشوار است. مردم اغلب این موضوع را به محیط استفاده یا روش‌های تمیز کردن نسبت می‌دهند، اما در واقعیت، موضوع انباشته شدن کثیفی ادامه داردمحصولات TPEارتباط نزدیکی با خود ماده دارد. در اینجا برخی از بینش ازژونگ سووانگ.

TPE یک کوپلیمر بلوک چند فازی است که از بخش های سخت و نرم تشکیل شده است. روغن پلاستیک‌کننده با وزن مولکولی کم در بخش‌های نرم تمایل به مهاجرت به سطح دارد، جایی که به بیرون نفوذ می‌کند و یک لایه ریز روغن تشکیل می‌دهد که گرد و غبار، نمک و گریس را جذب می‌کند و باعث کثیف شدن محصول می‌شود. نوع، محتوی و سازگاری روغن پلاستیک‌کننده، میزان مهاجرت روغن و حساسیت محصول به کثیفی را تعیین می‌کند.

به عنوان یک ماده عایق پلیمری، TPE دارای مقاومت سطحی بالا و اتلاف استاتیکی ضعیف است. در محیط‌های خشک، به راحتی الکتریسیته ساکن را جمع می‌کند و ذرات باردار مخالف را جذب می‌کند - پدیده‌ای که در محصولات با رنگ روشن یا با براق بودن بارزتر است.

انواع مختلف ازTPEسطوح مختلفی از مقاومت در برابر لکه را نشان می دهند. TPE های مبتنی بر SEBS پایدارتر هستند، با حداقل مهاجرت سطحی، و آنها را نسبتاً کمتر مستعد لکه شدن می کند. با این حال، TPE های کم هزینه پر شده با روغن معدنی یا مواد بازیافتی تمایل به تشدید آلودگی دارند. علاوه بر این، TPE ها فاقد ساختار کریستالی متراکم یا گروه های سطحی عملکردی هستند و انرژی سطحی محصولات استاندارد TPE برای دفع آلاینده های آلی کافی نیست.

البته عواملی مانند محیط استفاده نیز بر میزان کثیفی تأثیر می‌گذارند، اما اگر به مسائل ذاتی مادی توجه نشود، اجتناب از کثیف شدن دشوار است. بنابراین، برای حل مسائل کثیفی در محصولات TPE، بهینه‌سازی باید از منبع مواد آغاز شود، مانند انتخاب رزین‌های پایه بسیار سازگار و کنترل مقدار روغن پلاستیک‌کننده اضافه شده.

بدیهی است که مسائل کثیفی درمحصولات TPEارتباط نزدیکی با خود ماده دارند. درک مکانیسم های اساسی به بهبود جذابیت زیبایی شناختی و کاربردی بودن محصولات کمک می کند.